https://open.spotify.com/episode/1myy8fzUO1lnxwd4mCxDtm?si=bbaea4938a8e4983
<aside> 🎙️ De Chinese Warren Buffett, noemen ze ‘m ook wel. Maar eigenlijk is deze grote investeerder daar te uniek voor. Na een korte duik in zijn verleden onderzoeken Pim en Milou aan de hand van zijn eigen uitspraken hoe deze man het presteert om over een periode van dertig jaar een gemiddeld jaarlijks rendement van zo’n 30% te maken. Naar schatting, want de man is in nevelen gehuld. Dat heeft met name te maken met dat hij zichzelf niet als belegger, maar als business owner ziet (”the stock market is not made for you!”). Maar ook: grote margins of safety, en een totaal gebrek aan ontvankelijkheid voor de grillen van mr. Market… Tot slot neemt Pim afscheid van Meta.
</aside>
In deze aflevering gaan we het hebben over de Chinese Warren Buffett, althans zo noemde Charlie Munger hem ooit eens. In de serie grote beleggers laten we deze keer Li Lu aan het woord. In de vorige aflevering met Jan hebben we het gehad over onder andere GOAT beleggers; Li Lu is geboren voor deze groep. Zijn toewijding is op zijn zachtst gezegd extreem te noemen. Hij belegt misschien wel in de meest pure vorm. Een waardebelegger die zijn roots vindt in Benjamin Graham, Warren Buffett en Charlie Munger.
“The game of investing is a process of discovering who you are, what you're interested in, what you're good at, what you love to do, then magnifying that until you gain a sizable edge over all the other people.” — Li Lu
Li Lu houdt ook van kwaliteitsbedrijven maar wel op een compleet andere manier dan Chris Hohn, Dev Kantesaria, Terry Smith, Chuck Akre en François Rochon. Ik heb tientallen uren naar deze man gekeken en over hem gelezen en hij heeft een indruk op mij gemaakt. Alleen al door zijn levensverhaal, daar krijg je een brok van in je keel.
De vorige grote beleggersaflevering over Chris Mayer was erg goed toepasbaar voor particuliere beleggers. De exacte aanpak van Li Lu wat minder maar ik denk dat als we maar 5% van zijn werk nadoen, we al een hele goede belegger zijn.
Li Lu is een Chinees-Amerikaanse belegger en ondernemer die bekend staat als een van de scherpste denkers in de beleggingswereld. Hij werd geboren in China en speelde als student een actieve rol tijdens het Tiananmenprotest in 1989. Daarna verhuisde hij naar de VS, waar hij studeerde aan Columbia University en in de financiële wereld terechtkwam.
Hij richtte het fonds Himalaya Capital op en bouwde een reputatie als een langetermijnwaarde-belegger in de stijl van Warren Buffett en Charlie Munger (met wie hij bevriend was). Munger noemde hem ooit zelfs zijn ‘spirituele opvolger’.
Li Lu samen op de foto met Charlie Munger.
Li Lu belegt denk ik in de meest pure vorm van investeren, alleen in bedrijven die hij echt begrijpt en waar hij oprecht in gelooft. Altijd voor de lange termijn en zonder haast. Zijn stijl is rustig, analytisch en geduldig. Achter de schermen is hij ongetwijfeld invloedrijker dan veel mensen beseffen. Zijn geschat vermogen is rond de US 5 miljard dollar.
Zijn levensverhaal leest bijna als een roman en niet de meest rooskleurige. Het begint met een jongetje die een traumatische jeugd doormaakt in communistisch China, die het tot vriend en vertrouweling van Warren Buffett en Charlie Munger schopt en nu een van de meest succesvolle fondsen aller tijden runt.
Li Lu werd in 1966 geboren, middenin Mao Zedongs Culturele Revolutie. Omdat zijn intellectuele ouders politieke dissidenten waren, werden ze naar werkkampen gestuurd. Daardoor groeide Lu op in pleeggezinnen en internaten, waar het er – zeker in het China van die tijd – niet zachtzinnig aan toe ging. Hij werd gepest door leerlingen én leraren en kwam er al snel achter dat hij anders was dan anderen.
Opgroeien zonder een écht thuis is tot daaraan toe, maar daarbuiten kreeg Lu het ook flink te verduren. Hij overleefde de verwoestende aardbeving van Tangshan in 1976, een van de dodelijkste natuurrampen uit de geschiedenis. Een kwart miljoen mensen kwamen om. Ook zijn pleegmoeder, de enige bij wie Lu zich nog enigszins thuis voelde en die nog een thuis voor hem was, overleefde de ramp niet. Zijn pleegvader was al eerder omgekomen bij een ongeluk in een kolenmijn.
Deze jeugd heeft Li Lu onmiskenbaar gevormd. Niet alleen in zijn veerkracht, maar ook in zijn gedrevenheid en werkethos, wat later zal blijken.
In 1989 was Li Lu een van de studentenleiders tijdens de protesten op het Tiananmen-plein in Peking. Na de gewelddadige neerslag moest hij vluchten naar het Westen. Hij belandde in New York, en toen ging het hard. In één (!) zomer leerde hij Engels, waarna hij aan Columbia University gelijktijdig drie universitaire graden behaalde: een bachelor in economie, een MBA en een master in het Recht. Hij was een van de eersten in de geschiedenis van de universiteit die dit lukte.