https://open.spotify.com/episode/05wLDqTnDuFLdv3yovM6yW?si=b1cb5ea18d614d1a

<aside> 🎙️ Pim zit lekker te rentenieren in de zon maar hij heeft Milou niet helemaal berooid achtergelaten: op zijn stoel zit waardebelegger Dennis Emmelkamp. Met 51 procent rendement in het afgelopen jaar (en 18 procent gemiddeld) niet de kleinste speler die we konden vinden. Hoe krijgt hij zijn portefeuille zo rendabel? We lopen al zijn holdings na om je een goed beeld te geven vanuit welk perspectief hij de komende vier afleveringen invulling zal geven aan Jong Beleggen de Podcast.

</aside>

Aandelen met problemen

Elke portefeuille heeft een beetje aandacht nodig. Waar moet je nou op letten als er bedrijfsnieuws komt? Je wil natuurlijk het gevoel krijgen dat je de juiste keuzes hebt gemaakt. Moet je dan alles doorlezen? En weet je het dan zeker? En de kwartaalwinst die een beetje afwijkt van de verwachting. Wat dan?

Ik neem je mee in de afwegingen die ik maak. Niet theoretisch. Maar gewoon in mijn portefeuille. Echte aandelen met echte problemen.

De komende vier weken mag ik invallen voor Pim. Na deze aflevering heb je een beter beeld vanuit welk perspectief ik praat. Ik vertel je namelijk precies welke holdings ik heb. Dat is wel zo transparant.

Alweer Dennis Emmelkamp?!

De die hard Jong Beleggen luisteraar heeft mij al een paar keer langs horen komen.

Terugluisteren is leuk. Maar Dennis in een nutshell is voor nu vooral korter. Ik ben een waardebelegger en dat doe ik al 14 jaar, met wisselend succes. Hier en daar een foutje. Maar onderaan de streep gaat het goed: gemiddeld 18% rendement per jaar. En de afgelopen 12 maanden 51%.

De aandelen selecteer ik op basis van fundamentele analyse. Ik bepaal de waarde van een aandeel, koop ruim ónder die waarde en verkoop bóven die waarde. Eigenlijk best simpel.

Heb ik altijd gelijk?

Stel: je hebt je uitvoerige analyse gedaan. Je bent enthousiast over het bedrijf. Je bedenkt je alle rooskleurige, toekomstige mogelijkheden. En dan staat de koers ook nog eens ver onder de fair value. Met tot gevolg: je hebt het bedrijf opgenomen in je portfolio. Vervolgens gaat je brein op zoek naar bevestiging van jouw gelijk. Daar kun je niks aan doen - je brein is aan het voorkomen dat cognitieve dissonantie optreedt. Alles wat je aan informatie binnenkrijgt, gaat door de rooskleurige bril. Je brein wordt namelijk het liefst in het gelijk gesteld.

Het is belangrijk om te snappen dat je brein zo werkt. De beste test is om even bewust te ervaren wat er gebeurt als je wordt geconfronteerd met informatie die niet strookt met jouw idee. Sta even stil bij wat je brein je ingeeft en wat je gevoel doet. Grote kans dat er spontaan tegenargumenten in je op komen. En bedenk dan: in welke rij wil je staan?

Soms sta ik best graag even in het linkerrijtje: het dagelijks leven. Maar als belegger sta ik rechts. Ik weet dat ik pas echt m’n holdings aan het analyseren ben als ik mij voortdurend een beetje ongemakkelijk voel. Denk er maar eens over na: wat levert het op als je leest wat je al wist? Behalve een goed gevoel, vrij weinig. Maar er zijn echt makkelijkere manieren om een goed gevoel te krijgen dan beleggen. Ik ga dus op zoek naar waarom mijn aannames fout zijn. Als ik dat vind, levert dat toegevoegde waarde. Dat verandert mijn kijk op een bedrijf. En dat kan zowel een positieve als een negatieve aanname zijn.