https://open.spotify.com/episode/35ScO1TCQdiZZJ43opRiQQ?si=db66656be2f547ef
<aside> 🎙️ Omdat de beleggerswereld groter is dan alleen de dagelijkse beslommeringen van Pim en Milou komen in deze aflevering twee andere beleggers aan het woord: Guido (32) en Ronald (59). Deze vanaf het begin zeer betrokken beleggers in de Jong Beleggen-community nemen je mee in hun portfolio, beleggersbeslissingen en strategie. Beiden beleggen ze in kwaliteit, maar verschil mag er wezen: de één is vrachtwagenchauffeur en houdt van high margin-bedrijven, de ander belegt voor een iets concreter doel dan de meeste lange termijnbeleggers, wat noopt tot andere keuzes. Ook komen we even kort terug op de vorige aflevering over ROIC.
</aside>
Voor de tweede keer laten we luisteraars aan het woord. In de vorige aflevering hebben jullie de beleggingsverhalen van Johan uit België, Jan uit het noorden van Nederland en Béla uit Rotterdam kunnen horen. Deze drie beleggers delen nog steeds hun portfolio openbaar.
140. Particuliere beleggers aan het woord (met Johan, Jan en Béla) | € 289.700
Vandaag hebben we twee andere beleggers, Guido en Ronald. Ook zij hebben het gedachtengoed van Jong Beleggen volledig omarmd en delen hun portfolio openbaar. Beide heren zijn al vanaf het begin bij Jong Beleggen betrokken en delen regelmatig eigen inzichten, transacties en fouten in de community. Ik kan wel zeggen dat ze in de afgelopen vier jaar enorm gegroeid zijn. Beide portfolio’s zien er fantastische uit met een voornaamste focus op kwaliteit. Al vullen ze dat beide anders in. Daar gaan ze zelf natuurlijk meer over vertellen.
Welke aandelen hebben ze gekocht en verkocht maar nog belangrijker: wat zijn de gedachten daarachter en hoe is hun beleggingsproces? Beide zijn volledig transparant om zoveel mogelijk te leren. Maar voordat we verder gaan, eerst een kleine aanvulling op de vorige aflevering.
Aan de hand van de aflevering is er in de community een aardig gesprek ontstaan over ROIC, daarom nog twee punten die ik toch graag wil benoemen als aanvulling op deze aflevering.
164. Return on invested capital (ROIC) | € 395.000
Als beleggers moeten we op blijven letten dat we ROIC niet los van waardering gaan zien. Ja, het is geweldig dat een bedrijf 30% op zijn kapitaal genereert, maar de markt zal er altijd voor zorgen dat wij als beleggers die returns niet een op een gaan overnemen. Alles komt uiteindelijk neer op waardering. En dan kom je bij het feit dat hoge ROIC bedrijven veel minder hoeven te investeren voor dezelfde groeivoet, waardoor ze aan veel hogere PE ratio’s mogen noteren.
Maar de markt zorgt er wel voor dat wij die 30% returns natuurlijk niet gaan zien. Tenzij het bedrijf keer op keer alle verwachtingen verpulvert, dan kan het natuurlijk wel. Maar als alles ingeprijsd is en de verwachtingen komen ongeveer uit zoals we voorspellen, dan zullen onze returns ergens tussen 8% en 11% liggen, ongeacht hoe hoog de ROIC’s van de onderliggende bedrijven zijn. Helemaal op het einde van de aflevering verwijs ik al kort naar het belang van waarderen, het blijft een belangrijke boodschap. Kortom, de hoogte van de ROIC gaat onze return als beleggers niet bepalen.
Van het weekend was ik met de kinderen in een pannenkoekenrestaurant. Er kwam toen een gedachte in mij op die mogelijk als goed voorbeeld dient om het verschil uit te leggen tussen marge en omloopsnelheid.
De meeste restaurants kiezen ervoor om de tafel op een avond maar aan één groep te geven. Het pannenkoekenrestaurant waar ik was, gaf dezelfde tafel wel vier keer weg. Om je investering op die ene tafel terug te verdienen, kan je het dus één keer verkopen met hogere marges of lagere marges maar dan met een hogere omloopsnelheid.
Stel je hebt een restaurant met één tafel en je wil 24 euro per dag verdienen op deze tafel dan zijn er twee manieren om dit te bereiken. Of met lage marges en meerdere keren de tafel uitverkopen of met hoge marges en één groep per dag.
Een rekenvoorbeeld: je hebt heerlijke pannenkoeken gegeten en na afloop krijg je een rekening van 70 euro. Stel dat ze 10% overhouden nadat alle kosten zijn betaald. Dat is dan 7 euro. Na een uurtje was je weer weg. Het is goed mogelijk om vier keer deze tafel te verkopen van 17:00 t/m 21:00 uur. Aan het einde van de dag, heeft het restaurant met de tafel 28 euro verdiend.
Een andere manier is om de tafel aan één en dezelfde groep te geven. Deze groep gaat lekker lang tafelen bij restaurant DeLuxe. De beleving is beter en daar betaal je dan ook voor, de marge is hier 20%. Ook zit je langer aan tafel waardoor je meer gangen eet en drinkt. De rekening is uiteindelijk 140 euro, 20% daarvan is 28 euro.
Porter's Generic Strategies: all firms must choose to compete on the basis of either cost leadership, differentiation or focus.
Beide restaurants verdienen 24 euro per tafel alleen doen ze het op een andere manier. Het pannenkoekenrestaurant kiest voor een hoge omloopsnelheid ook wel production advantage of cost leadership genoemd terwijl restaurant DeLuxe kiest voor een hogere marge ook wel consumer advantage of differentiation genoemd.